اقیانوسی

۱۳۸۹ آذر ۱۱, پنجشنبه

اولاد الحسین

السلام علیک یا شهید الدعوه الحسینیه الاول

مسلم جان! هر چه می خواهم از تو بگویم ، از دو طفلت بگویم دیگر توانی نیست.

گوش کن! می شنوی صدای زنگ قافله ای را که از دور دست ها می آید...

صدای طفلان دیگری نیز می آید.تو بهتر از من می شناسیشان. خودت هم راضی نیستی ،وقتی صدای آن ها در گوشهامان می پیچد ،از دو مظلوم تو گفته شود.

صدای بازی های آن سه ساله با عمویش...

و از همه رساتر صدای سکوت آن شش ماهه ی ارباب...

السلام علی اولاد الحسین...

امام سجّاد عليه السلام فرمودند: خداوند زمين كربلا را حرم قرار داد 24 هزار سال قبل از آنكه مكّه را حرم قرار دهد، و آن زمين ميدرخشد براى مردم بهشت مانند ستاره درخشان .

سرور کائنات در راه کربلاست . به او نمی پیوندید؟...

اللهم العن الجبت والطاغوت
بامداد 5شنبه 11 آذر

۱۳۸۹ آذر ۶, شنبه

      حرف اول از الوهيت "الف"     مبدا جمله حروف موتلف
                                        حرف اول از نبوت حرف "نون"     قلب "نون"، "واو" آمده اى ذوفنون
                                         حرف اول از ولايت حرف "واو"     قلب "واو" آمد "الف" اى كنجكاو
                                  پس ولى قلب نبى و جان اوست      قلب قلبش ذات الله، سرّ هوست...

می گفت غدیر، عید الله الاکبر است.نه بزرگترین عید شیعیان که بزرگترین عید خود خدا...

گفتم غدیر امسال چقدر غمگینه. گفت غدیر همیشه همین جوریه. غدیر شده مقدمه کربلا و محرم.

علی جان ما دو ماهه روز شمار محرم گذاشتیم. چه جوری عید بگیریم؟

اصلا خود اون نامردا به آقامون گفتن "بغضاً لابیک" ! من چی بگم؟
می گفت دلم آتش گرفت؛ یه جایی دیدم نوشته بود توی هیجده ذی الحجه هم که پیامبر شروع به معرفی و تعریف از مولا کرد یه عده همین جور گُله به گُله از جمعیت جدا می شدند. همان ها که بعدها به خانه مولا و ناموس پروردگار حمله کردند....

صادق آل عبا فرمود:

شيعتنا خلقوا من فاضل طينتنا و عجنوا من ماء ولايتنا يفرحون لفرحنا و يحزنون لحزننا.

{شیعيان ما از زيادی گل ما خلق شده اند و عجين به آب ولايت ما گرديده اند

در شادی و سرور ما شادند و در غم و اندوه ما اندوهناکند.}

ولی این را هم فرموده باشند حضرات که، بنی امیه [لعنت الله علیهم] ، عیدی برای ما نگذاشتند...

می گفت پیامبر خدا در حجه الوداع علی(ع) را از فاطمه اش گرفت و به روی دست برد و به امتش نشان داد سپس صحیح و سالم به همسرش باز گرداند...

ولی لا یوم کیومک یا ابا عبدالله...
گفت من یکی دیگر از حجت های خدا روی زمین می شناسم که علی دیگری را روی دست برد.
با این فرق که علی را از مادرش گرفت.روی دستش مقابل امت آورد ولی نتوانست او را برگرداند نزد مادرش رباب. ربابی که خودش هم از تشنگی شیری برای لب های خشک علی اش نداشت...

مرحوم قاضی می فرمود در عالم مکاشفه دیدم رحمه الله الواسعه حسین(ع) است...
واقعا هم اگر نبود من تعجب می کردم پس دیگه کی؟...

دیگری می گفت:

حسین بن علی در خون شنا کرد مرا با این حقیقت آشنا کرد

ولایت بی بلا معنا ندارد نجف بی کربلا معنی ندارد...

پناهیان:حتماً بشنوید

حاجی می خوند:(بشنوید)

آرزومه پاک بشم مرغ باغ افلاک بشم

تو کربلا بمیرم صحن نجف خاک بشم...

یکی از سعادت هایی که نصیب من کمترین شده اون پرچم سبز بالای ایوان طلای نجفه.

ان شاالله قسمت همگی زیارت امیر المومنین.

اللهم العن الجبت و الطاغوت

بامداد شنبه 5 آذر 89

۱۳۸۹ آبان ۲۸, جمعه

...و فدیناه بذبح عظیم

در قنوت نماز عید آمده:

الّلهُمَ اَهلَ الکِبریاءِ وَ العَظَمَه وَ اَهلَ الجودِ وَ الجَبَروت وَ اَهلَ التَّقوی وَ المغفِرَه اَسئَلُکَ بِحَقِ هذَا الیوم اَلَّذی جَعَلتَه لِلمُسلِمینَ عیدا

می گفت عید فقط برای مسلمین است. و مسلم واقعی آنست که چون مسلم باشد. کسی که خود را قربانی مولایش نکند که عید ندارد...

می گفت ابراهیم ،خلیل الله بود ولی در امر خدا در ذبح اسماعیل 3 روز تاخیر کرد. آن چنان که تهدید به عزل ،از مقام خُلّت پروردگار شد. آن جا هم که اسماعیل(ع) را به قربانگاه برد از سوی پروردگار ندا آمد که «...و فدیناه بذبح عظیم...». می گفت خدا به او فهماند که این کار، کار او نیست.

می گفت کجا بودی ابراهیم ،وقتی اربابمان قنداقه ی آن کودک شش ماهه اش را...

الحق که لا یوم کیومک یا ابا عبدالله.

دیگر علی کوچک و بزرگش در کنارش هستند.

واقعاً دردناکترین صحنه مختارنامه تو این چند قسمت لحظه ای بود که مسلم بن عقیل پس از بازگشت از مقابل دارالاماره در کوچه های کوفه تنها و تنهاتر می شد. کارگردان سنگ تمام گذاشت.

مسلم جان دیگر دیر شده. قافله عشق به حرکت در آمده...

از شهادتش خواهم نوشت اگر سعادتی باشد.